Maand: oktober 2013

Copernicusstraat

copernicusstraat Een stukje van de Copernicusstraat, op verzoek van iemand die gaat verhuizen. Ik kreeg het verzoek voor de tekening al maanden geleden, ik zat ermee in mijn maag. Ik vond het lastig te tekenen, omdat ik geen afstand kon nemen van het tafereel. Door de nabijheid werd ik gedwongen tijdens het tekenen mijn blik te laten zwerven over wat ik allemaal zag, het perspectief  is dan moeilijk. Het is ook niet echt een prikkelend plaatje om te tekenen, het is vooral een muur met ramen en deuren en heel veel rechte lijnen.. Een eerste poging afgelopen zomer strandde. Gisteren probeerde ik het opnieuw, ik zat met pen, inkt, water, penselen en papier aan de overkant van de straat onder een heg. Ik was al aardig op dreef, toen een passerende straatbewoner mij erop wees dat ik vlak naast een uitgedroogde grote hondendrol zat. Ik zat gelijk niet lekker meer. De man was zo aardig mij een tuinstoeltje aan te bieden, dat aanbod accepteerde ik. Ik begon opnieuw, want op het stoeltje zat ik hoger, dus was mijn zicht anders. Het lukte weer niet. Uit arrenmoede naar huis gefietst, fototoestel gepakt, teruggegaan, foto gemaakt om -weer thuis gekomen- die foto na tekenen. Een zwaktebod, ik weet het, maar anders blijf ik ermee rondlopen.

Schaatskunsten

Een citaat uit het mailtje dat ik gisteren van Jos Oonincx ontving: “In enigerlei vorm heb jij een bijdrage geleverd aan de totstandkoming van het unieke schaatsboek voor Nederland en België: SCHAATSKUNSTEN. Daarvoor wil ik jou voor zover ik dit nog niet eerder heb gedaan hartelijk danken!”  Daar stond me niks meer van bij, dus heb ik navraag gedaan. Jos stuurde me daarop een copie van het mailtje waarin ik hem toestemming gaf onderstaande illustratie te gebruiken voor zijn boek.monnik

Dus kopen dat boek, als je wilt weten wat deze monnik met schaatsen te maken heeft.

The Monkees

Monkees

De afgelopen week was ik vol van de The Monkees. Gisteren op school bij het afscheid van Marjan Krijgsman zongen en dansten de kinderen van mijn groep op I’m aBeliever. Heerlijke muziek! Korte pakkende popsongs waarin een verhaaltje wordt verteld, daar hield ik als jongen al van. Mijn broer Wim noemde ze “Geertje-liedjes”. Tussen Pink Floyd en Genesis liefhebbers liep ik met die voorkeur niet te koop.  A little bit me, a little bit you is net als I’m a believer geschreven door Neil Diamond.

Sieb Posthuma

siebposthumaDeze paspoppen hebben kleren aan die Sieb Posthuma ontwierp voor Coppelia, een balletkomedie van de Franse Choreograaf Arthur Saint Léon. Ik tekende het vanochtend in het Kinderboekenmuseum. Sieb Postuma heeft de afgelopen tien jaar furore gemaakt als illustrator van kinderboeken. Zijn succes als illustrator leidde tot opdrachten uit de wereld van het theater. De afgelopen week heb ik het boek Sieb Postuma-van toen, tot hier en nu verder gelezen. Dat boek verscheen ter gelegenheid van een tentoonstelling van Posthuma’s werk in het Kinderboekenmuseum. De tentoonstelling is prachtig.

Havenkantoor

havenkantoorZaterdagmiddag tussen 16.00 uur en 17.00 uur , het havenkantoor aan de Goudriaankade.

Vanochtend heb ik heb ik met amateurkunstenaarsvereniging Matuvu een bezoek gebracht aan Panorama Mesdag. Ik hoorde een vrouwelijke gids praten over optisch bedrog. Een in het duinzand liggende klomp zou door de ruimte die het panorama suggereert veel groter lijken dan hij in werkelijk is (maat 39). Ze liep naar de klomp toe in de richting van het schilderij en vertelde dat wij nu de indruk moesten hebben dat ze groter werd. Ik zag dat echter niet, ze bleef zo groot als ze was, de klomp had een normale afmeting, en ik zag het panorama gewoon op een afstand van een meter of dertien. Ik herinner me, dat als kind, toen ik met mijn vader het panorama bezocht, mijn gevoel voor ruimte en afstand wel in de war raakte bij de het zien van het Panorama. Die blik ben ik kwijt geraakt.
Na Panorama Mesdag ben ik naar Art The Hague in de Fokkerterminal gefietst. Ik ging niet alleen om kunst te bekijken, maar ik had ook het vaste voornemen daar iets te tekenen. Een 3 meter hoog wassen(?)beeld van een naakte oude man leek me een geschikt tekenobject. Ik kreeg hem echter niet goed op papier, ik had het warm en ik kon me niet concentreren.


Op de weg terug naar huis heb ik in alle rust een tekening van het havenkantoor bij de laakhaven gemaakt. Toen ik aanstalten maakte te vertrekken kwam een echtpaar aangesneld. Ze hadden me zien zitten vanuit hun huis em waren nieuwsgierig wat ik ervan gemaakt had. Ze vonden gelukkig dat ik het goed had gedaan.