Maand: maart 2022

Korte Mare

Op een bankje, Korte Mare, Leiden. Voor het eerst sinds mijn Coronabesmetting vorige week zaterdag weer naar buiten. Een vrouw kwam naast me zitten. We raakten aan de praat. Ze was wat ouder dan ik en al een paar jaar met pensioen. Ze woonde al jaren in Leiden, maar was opgegroeid in Den Haag, in dezelfde wijk als ik, zo bleek: Bouwlust, zij in de Rade, ik in de Otterrade. Ze had zelfs een tijdje op dezelfde lagere school gezeten als ik. Uit haar verhalen maakte ik op dat de juffen en meesters destijds aan haar hun handen vol hadden. Vooral één juf moest het ontgelden. “ Hoe heette ze?”… “Juffrouw Winter.”… “Oh, dat was mijn juf in de eerste klas, ik vond haar hartstikke aardig!” Ze schudde haar hoofd. “Het was een dief. Ze pikte mijn vastentrommeltje in. Dat zat in mijn kastje. Ik keek er alleen maar naar! Volgens mij heeft ze er nog uit gesnoept ook!”

Markt in Rotterdam

Ik zat op een bank voor Station Blaak tussen een moeder en haar zoon van een jaar of negen in. “Bent u architect?”, vroeg de jongen. Toen zij vertrokken kwam er een oude man naast me zitten. Zijn vrouw was op de markt. Hij was scheepsmachinist geweest. Mooi werk, maar het gaf spanningen thuis: hij op zee en zijn vrouw met twee jonge kinderen thuis. Zijn zeevarend bestaan gaf hij op, om thuis de rust te bewaren. Hij werd docent scheepvaarttechniek op een HTS in Utrecht. “Nooit geen spijt van gehad!”