Gisterochtend heb ik meegedaan aan de Meijendelloop: een prestatieloop van 25 kilometer in het duinengebied Meijendel. Het startschot klonk extreem vroeg: om 8 uur 'sochtends. Het was spannend om in de nog duistere duinen, naar het startpunt bij boerderij Meijendel te fietsen. Ik zag een enkel rood achterlicht van een medeloper.
Het is lang geleden dat ik zo'n grote afstand heb gerend. Het viel niet mee! Na 20 kilometer, rende ik nog wel, maar ik had weinig gevoel meer in mijn benen. Het leek of die zich hadden afgescheiden van de rest van mijn lichaam. Onder mijn romp deden zij met tegenzin hun plicht.
Meer Rogers bood zijn excuses toen hij me inhaalde met de finish in zicht. Heel netjes. "Als we opschieten komen we binnen de twee uur binnen!", hijgde hij. Dat is gelukt.
Ik werd 24ste van de ongeveer 150 lopers. Dat is geen gek resultaat!
Na afloop kregen we een heerlijke appelpunt in de pannenkoekenboerderij. Daar kreeg ik voldoende energie en moed van om terug naar huis te fietsen.
Het is nu zondag. Ik ben nog steeds moe.
Geef een reactie