Restaurante Los Sardinales. In dit restaurant dineren we tijdens onze laatste avond deze vakantie. De gerechten zijn lekker en hebben een prachtig zicht op de zee en de ondergaande zon. De bediening is koel.
Terwijl ik aan het tekenen ben, rijdt een politiebusje het strand op. Twee politieagenten stappen uit, en ruimen de rommel op rond de stenen put rechts op bovenstaande tekening. Die putten zijn overal te zien langs het strand. Ik weet niet wat hun functie is.
Mijn aquareldoosje zit vol zand. Ook mijn tekeningen hebben een zand-textuur.
Doordat ik lang in dezelfde houding zit te tekenen, kom ik, als het tijd is om te vertrekken, bijna niet overeind door de pijn in mijn knie. Maandag ga ik daarvoor naar mijn huisarts.
Bij Mama’s Bakery ontbijten we elke ochtend. Het is er gezellig, het eten is lekker en het personeel is aardig. Bas, de tennisleraar komt er altijd even bij zitten, om met Paulina, Leo en Marianne het programma van de tennisles te bespreken. Ik vertrek steeds op tekensafari direct na het ontbijt.
Als Leo ‘s avonds bij ons tennispark in restaurant Tapeo El Rosario afrekent, vergist de ober zich bij het intikken van het bedrag. Er wordt €1105,- in plaats van €105,- van Leo’s rekening afgeschreven. ‘Nee, nee!’, roep Leo als hij ziet wat er gebeurt. De ober weet niet hoe hij het moet oplossen en kijkt daar zeer ongelukkig bij. Gelukkig weet een collega van hem het bedrag weer terug te storten. Het duurt tot de volgende ochtend voordat het weer op Leo’s rekening staat.
Het toilet in onze hotelkamer blijft doorlopen. Als ik probeer het op te lossen, trek ik de knop eraf. Met de toilet-scene van Peter Sellers voor ogen, plaats ik de drukknop voorzichtig terug, en besluit er verder af te blijven. Ik meld het later bij de receptie.
Geef een reactie