Gisteravond was ik in de veronderstelling dat ik vandaag les moest geven in de Wijkwinkel in Scheveningen. Lang liep ik te peinzen, wat de inhoud van mijn les zou moeten zijn. Uiteindelijk kwam ik hierop: het zo nauwkeurig mogelijk natekenen van kleine gebruiksvoorwerpen, liefst in één lijn. Eventueel konden de liefhebbers in het tweede deel van de les een surrealistisch tintje geven aan hun tekeningen naar observatie van dagelijkse voorwerpen.
Laat in de avond kwam ik erachter dat het vandaag de beurt aan mijn broer Wim is om les te geven. Dat kwam mij goed uit, want ik twijfelde sterk of de inhoud van mijn les wel leuk genoeg was.
Geef een reactie