Gisteravond was het feest van de 50 jaar geworden Hugo en Lenny. Leuke mensen, goede muziek, lekker eten…kortom een heel leuk feest! Wel wat veel bier gedronken, dat voelde ik vanochtend toen ik opstond! Vanochtend toch meegedaan aan de Terry Fox Run bij Haagatletiek, samen Michel en Wim, die ook op het feest waren. Tien kilometer zouden we rennen. Moe en bibberig stond ik aan de start.
Ik ging snel van start. Na vijf kilometer rennen, zat ik zeker bij de eerste vijftien lopers. Daarna ging het mis. We liepen een stuk verkeerd, omdat de route niet goed werd aangegeven. Het gebeurde daarna nog een paar keer dat niet gelijk duidelijk was welke kant we op moesten. Daar wond ik me over op.
De opbrengst van de Terry Fox Run gaat naar de strijd tegen kanker. Het is geen loop om een zo goed mogelijke prestatie te leveren. Het goede doel staat centraal. Dat bleek tegen mijn aard in te gaan.
Toen ik na bijna tien kilometer de atletiek baan opdraaide en mijn eindsprint inzette, werd mijn weg versperd door een jongen die op de baan stond. "Opzij!" riep ik, maar de jongen wist amper waar het geluid vandaan kwam en bleef staan. Om een botsing te vermijden gaf ik hem een elleboog. Ik raakte hem amper, maar ik schaam me nu voor mijn oplaaiende drift. Ik had alleen maar oog voor de finish.
Een heel leuk evenement voor een nobel doel, daarbij past mijn gedrag niet. Maar het is toch ook wel belangrijk dat de route goed wordt aangegeven en dat er iemand op toeziet dat de baan vrij blijft.
Geef een reactie