't Puttertje

De broertjes Geert en Wim na de loop in de Pieterskerk.

Vandaag de Halve marathon van Leiden. Het komt maar zelden voor dat ik een jaar oversla.

Het startschot viel om 10.30 uur. Ik moest dus vroeg op om op tijd in Leiden te zijn. We zouden gaan fietsen; Wim Michel en ik. Om 9.00 uur hadden we afgesproken bij het viaduct tegenover de Bijhorst in Wassenaar. Ik was te vroeg, er was nog tijd om even een schetsje van het viaduct te maken.

Tegen half elf namen we ergens achterin het startvak plaats. Na het startschot duurde het zeker 2 minuten voor we de startlijn passeerden. Ik hoop dat het nog langer duurde, dan kan ik meer seconden van mijn brutotijd aftrekken. Ik passeerde de finishlijn na 1 uur 33 minuten en 22 seconden. Vanavond weet ik hopelijk wat mijn nettotijd is.

Ik had verwacht dat mijn dochter Suzanne, die sinds kort in een studentenhuis in leiden woont, langs de kant zou staan om me aan te moedigen. Niks hoor! Het begon voor haar zeker te vroeg.

In Zoeterwoude lieten twee zondagsfietsers, een echtpaar, met een moedeloze blik in de ogen de eindeloze stroom lopers aan zich voorbij trekken. ‘Je had het ook in de krant kunnen lezen,’ hoorde ik de vrouw zeggen.

Wij moesten na afloop nog wel terug naar Den Haag fietsen. Dat viel niet mee; toch wel moe. Onderweg hebben we op begraafplaats Rijnhof onze startnummers bij het graf van mijn broer Peter gelegd. Dat doen we nu al negen jaar.

De nettouitslagen zijn bekend. Eindelijk weer eens een tijd in de 1.30 minuten!