Gisteren heb ik Eline Vere uitgelezen. Ik was ongeveer bij bladzijde 200 toen ik ’s ochtends begon te lezen. Suf van het lezen had ik het ’s avonds na elf uur uit. Een vermoeiend meisje, die Eline. Zij is niet te redden, maar voor de symphatieke figuren in het boek hoopte ik op het keren…