Maand: maart 2009
-
Vandaag ben ik naar de jaarvergadering geweest van de VERENIGING VAN LERAREN SCHOONSCHRIJVEN EN MACHINESCHRIJVEN op de Eben-Haxc3xabzerschool te Utrecht.
-
Vandaag is mijn oudste dochter Suzanne 18 geworden, maar op de tekening is haar jongere zus Rosalie te zien. De visite is weg, de jarige zit met haar vriend op haar kamer, Paulina dommelt in, Rosalie kijkt tv en ik teken. Suzanne is geboren op woensdag 20 maart 1991, 2 minuten voor 12 uur ’s…
-
Weer een mooie woensdagmiddag. Er bleek toch een Parkietvader sneller dan ik bij de CPC: Wim Korff de Gidts. Hij liep ergens in de 1 uur en 29 minuten. Zijn race heeft hij veel beter opgebouwd dan ik. Bij het 15 kilometerpunt was ik nog een minuut sneller. Maar toen kwam het verval…
-
Paulina en ik zouden een feest geven als we samen honderd jaar oud waren; dus tussen Paulina’s verjaardag op 28 januari en die van mij op 24 april. Dat gaat niet meer lukken. Als dat feest komt ben ik geen vijftig meer.
-
Ik heb meegedaan aan de CPC. Mijn eindtijd was 1:31:33, een minuut sneller dan vorig jaar, maar toch ben ik niet tevreden. Na 16 kilometer viel ik voor mijn gevoel praktisch stil. Hordes lopers haalden mij in. Ik kon het tempo niet meer hoog houden, ik was te moe. Op een gegeven moment was ik…
-
Vandaag was Linda er weer. Ik heb op pakpapier getekend met blauwe en witte wascokrijtjes. De rol pakpapier is op, de volgende keer op wit papier met houtskool.
-
Morgen wil ik de kinderen gedichtenposters laten maken. Het is voor een wedstrijd van Boekids. Het thema is Vreemde Vogels.
-
Vanmiddag in onze slaapkamer met open raam in de zon gezeten. De eerste echte lentedag voor mijn gevoel. Veel ouders met kinderen in het speeltuintje.
-
Deze tekening is 25 jaar oud. In 1984 waren mijn ouders veertig jaar getrouwd. We hebben toen een liedje geschreven op de wijze van Oh, oh, Den Haag. Dit is een illustratie die ik heb gemaakt bij de tekst daarvan. Toen we klein waren liet mijn vader ons altijd op zijn buik zitten terwijl we…
-
In 1979 heb ik dit bloemetje getekend voor de trouwkaart van mijn buurmeisje Lisa Schut. Ik was toen negentien. Op de lagere school moesten mijn vrienden en ik niet veel van de familie Schut hebben. Ze waren te netjes. Als we langs hun huis liepen zongen we: "Ben ik te min, ben ik te min…