Deze tekening is 25 jaar oud. In 1984 waren mijn ouders veertig jaar getrouwd. We hebben toen een liedje geschreven op de wijze van Oh, oh, Den Haag. Dit is een illustratie die ik heb gemaakt bij de tekst daarvan. Toen we klein waren liet mijn vader ons altijd op zijn buik zitten terwijl we met onze rug tegen zijn bovenbenen leunden. Onverwacht deed hij dan zijn benen uitelkaar zodat we achterover vielen. Dat was spannend en leuk.
Mijn moeder was in de jaren zeventig voorzitter van het zangkoor Regi Gloria van de Parochie Pius X in Den Haag Zuid-West. Ze had ’s avonds vaak via de telefoon, die op de gang hing, ellenlange gesprekken met koorleden. Mijn moeder praatte, als ze aan de telefoon was, erg hard. Als ik al boven in bed lag werd ik daar wel eens wanhopig van. Er kwam geen eind aan de die gesprekken.
Binnnenkort zijn mijn oudste zus Marijke en haar man Koos veertig jaar getrouwd.
Geef een reactie