In de vakantie heb ik een moderne bewerking van Parsival of de geschiedenis van de Graal van Chrxc3xa9stien de Troyes gelezen in een uitgave van uitgeverij Christofoor. Het boekje heb ik meer dan een jaar geleden aangeschaft naar aanleiding van een recensie van Kees Fens in de de Volkskrant. Na aanschaf kwam ik erachter dat het niet het graalboekje was waar Kees Fens over schreef.
Na lezing ben ik weer vol van de Arthurverhalen. In Stemmen op schrift van Frits van Oostrom zag ik een Middeleeuwse afbeelding van de graal en de bloedende lans die Parsival in de Graalburcht aan zich voorbij ziet gaan zonder naar de betekenis te vragen. Die afbeelding heb ik getracht uit mijn hoofd weer te tekenen, in mijn stijl maar toch een beetje in een middeleeuwse sfeer.
Een fragment:
"…En toen ge naast hem zat, zeg mij eens, hebt ge toen de lans gezien met de bloedende punt, die echter vlees nog aderen bevat?"
"Of ik die zag? Gewis, voorwaar."
"En hebt gevraagd waarom hij bloedde?"
"Daarover heb ik geen woord gezegd."
"God beware me, weet dat ge kwalijk hebt gehandeld. En hebt ge ook de graal gezien?"
"Ja, ik kon hem heel goed zien."
"Door wie werd hij gedragen?"
"Door een jonkvrouw."
"Waar kwam ze vandaan?"
"Uit een vertrek."
"En waar ging ze heen?"
"Naar een andere kamer."
"Liep er niemand voor de graal uit?"
"Jazeker."
"Wie dan?"
"Twee schildknapen, meer niet."
"En wat droegen ze in de hand?"
"Kandelaars vol kaarsen."
"En wie kwam er na de schaal?"
"Een andere jonkvrouw."
"En wat hield zij in haar hand?"
"Een kleine zilveren schaal."
"En hebt ge toen gevraagd waar zij heen gingen?"
"Ik kreeg geen vraag over mijn lippen."
"De hemel sta me bij, des te erger voor ons…"
Parsival faalt door niets te vragen.
Geef een reactie