Die kerstcross van gisteren werd niks. Voortvarend ging ik van start, dat nog wel, maar al bij het beklimmen van de eerste flinke heuvel voelde ik dat ik pap in mijn benen had. Het zat er gewoon niet in gisteren. Ik heb het tempo maar laten zakken en heb de loop uitgedribbeld.
Tweede kerstdag vieren we traditioneel bij mijn zus Lies en mijn zwager Loek, te zamen met een groot aantal broers, zussen, zwagers, schoonzussen, neven en nichten. Na een copieus maal waarbij de wijn welig vloeide, buikten we uit in de woonkamer. De tekening hieronder heb ik daar gemaakt, ik was aardig onder invloed. Rosalie staat in het midden van de kamer voor de TV met haar Wii te spelen.
Ik wil niemand aansporen tot overmatig alcohol gebruik, maar toch kan het onder invloed zijn je wel eens helpen om een onbevangen kijk te krijgen op vertrouwde dingen. Gisternacht, toen we thuiskwamen, zag ik onze huiskamer met een blik alsof ik drie weken op vakantie was geweest: de tekeningen aan de muur, de televisie, de tafel… Onder invloed van alcohol natuurlijk. In nuchtere staat ben ik altijd aan het denken wat ik heb gedaan en wat ik zal gaan doen, altijd aan het denken, dat maakt dat ik niet leef in het moment. Gisteren toen we thuis kwamen had ik dat even wel en het voelde goed.
Geef een reactie