Op De Parkiet staat morgen alles in het teken van vogels, mijn beeldende lessen dus ook. Vanmiddag heb ik thuis wat voorbeelden gemaakt.












Geert Snijders
Op De Parkiet staat morgen alles in het teken van vogels, mijn beeldende lessen dus ook. Vanmiddag heb ik thuis wat voorbeelden gemaakt.













Gisteren in Theater De Regentes. Samen met mijn collega-leerkrachten van basisschool De Parkiet speelde ik de musical Windkracht 8. Ik was Marcel, het jongetje met watervrees, die op de huid wordt gezeten door de strenge badmeester, een rol van gymdocent Thijs: “Dan komt die met zo’n vishaak aan en neemt me in de tang, dan sleurt hij mij het water door, oh wat maakt die man mij bang!”
Aan het eind van de scene toont de badmeester begrip voor het bange jongetje.
Voor elke scène van de musical had ik op mijn iPad een decor getekend.
De musical was onderdeel van de festiviteiten rond het honderdjarig bestaan van De Parkiet.
8 juni 2026- Vandaag heb ik de kinderen van groep 3 t/m 8 laten schrijven en tekenen met een kroontjespen.

Ik heb in 1964, toen ik in de eerste klas van de lagere school zat, leren schrijven met een pennetje dat je in de inkt moest dopen. Het was geen kroontjespen. In de tweede klas gingen we over op het schrijven met balpen. Omdat de oude pennetjes niet meer gebruikt werden, kreeg ik van mijn meester een doosje vol pennetjes. Daar heb ik er nog een paar van.

Na wat schrijfoefeningen konden de kinderen vandaag een slang, een diepzeevis of een mensachtige boom tekenen.
Het idee voor deze les heb ik uit de methode Creëer en Leer.



De schrijver W.F. Hermans (1921-1995) lukte het niet om netjes te schrijver. Dit zegt hij erover;
‘‘t Begon ermee dat je allemaal streepjes moest zetten, schuin omhoog, naast elkaar. En na dit enige tijd te hebben gedaan, mocht je streepjes zetten met van boven een haal ernaar beneden: kleine letters i zonder punt erop. En tenslotte i’s met een punt. Mijn streepjes werden niet netjes, mijn hand beefde en bleef beven, hoe ver ik mijn tong ook van inspanning uit mijn mond stak. De neerwaartse halen stonden scheef, de punten op de i werden vlekken. Onverbiddelijk zei de onderwijzeres: “Jij leert het nooit.” ’t Was waar. Ik kan met de hand snel en niet onleesbaar schrijven, maar lelijk is mijn schrift altijd gebleven en ik heb er een hekel aan. Als de schrijfmachine niet was uitgevonden, die piano van de schrijver, zou ik altijd een mislukte pianist gebleven zijn.’
Een paar groepen van Basisschool De Parkiet heb ik strandballen laten tekenen met droge pastelkrijt.
Hieronder mijn voorbeeld, met een soort vet krijt, want ik had thuis geen droge pastel.

https://youtu.be/0jHTpvFfTDg?is=9XK7xCMTlJfKPHvR







https://youtu.be/ciFqFWFn-R8?is=GgmKDxsOo19QfKW7
https://youtu.be/Fm_i9LWE0sg?feature=shared
Laat maar zien: Vincent en de schoen van toen.






Schoenen getekend door de kinderen van groep 4 van De Parkiet.

15.10 uur- Deze schets heb ik net gemaakt in het museumcafé van Centraal Museum Utrecht. In het museum heb ik de tentoonstelling Honthorst, in alles anders dan Rembrandt bezocht.
In het museumcafé bestelde ik een latte macchiato. Het meisje van de bediening vroeg wat voor melk ik erin wilde. Ouderwets als ik ben, antwoordde ik ‘koemelk’, maar dat hadden ze niet. Ik kon kiezen uit haver-, soja- of kokosmelk. Ik heb haar voor mij laten kiezen. Ze koos This Is Not M*lk met een vol vette smaak. Het smaakte goed.
Ik was van plan na het museumbezoek met mijn ov-fiets naar Wijk bij Duurstede te fietsen. Daar vlakbij lag het vroegmiddeleeuwse handelscentrum Dorestad, dat destijds keer op keer werd geplunderd door de Vikingen.
Een paar kilometer voor het bereiken van mijn bestemming besloot ik dat het te laat in de middag was om door te fietsen en keerde om richting Utrecht Centraal.
Onderweg, even buiten Utrecht, kwam ik een votiefsteen tegen, een eerbetoon aan de Germaanse Godin Viradecsis. De Germanen hoopten dat de godin hen zou laten winnen in hun opstand (69-70 n.chr.), onder leiding van Julius Civilis, tegen de Romeinse overheersing.



Kunstenaar Isaac Israëls (1865–1934) schilderde vaak iconische werken van Vincent van Gogh op de achtergrond van zijn schilderijen. Vincents schoonzus, Jo van Gogh-Bonger (1862-1925), leende deze werken aan hem uit.
De tentoonstelling Isaac Israëls. In de ban van Van Gogh in Museum De Mesdag Collectie toont de bijzondere band die bestond tussen Isaac Israëls en Jo van Gogh-Bonger aan de hand van zijn schilderijen en brieven.


De Mesdag Collectie biedt bezoekers de mogelijkheid zelf wat te tekenen. Je kan de perso(o)n(en) met wie je het museum bezoekt natekenen, liggend op een sofa, met de Zonnebloemen en de Slaapkamer van Van Gogh als achtergrond.
Ik was alleen, en heb daarom mijzelf getekend.
De laatste dagen veel binnen gezeten, in onze zeer warme woonkamer, omdat ik tekeningen, die ik beloofd had te maken, af moest krijgen.
Vandaag ben ik er even op uit gegaan. Ik heb de opblaaskunst in het centrum van Den Haag bekeken en ik heb De Pulchri Studio, Panorama Mesdag en De Mesdag Collectie bezocht.
Deze les ga ik vast vaker geven.
wow, wat een prachtige vogel. Ik ben trouwens vogelaar, kan je dit vaker doen?
Het was me er eentje!
Grappig dat er nu auto’s voor de deur staan. Hij zou ze verfoeid hebben. Werd al boos van asfalt…
Wat n prachtig decor, Geert! Groot succes zeker, de musical!!!