8 juni 2026- Vandaag heb ik de kinderen van groep 3 t/m 8 laten schrijven en tekenen met een kroontjespen.
Ik heb in 1964, toen ik in de eerste klas van de lagere school zat, leren schrijven met een pennetje dat je in de inkt moest dopen. Het was geen kroontjespen. In de tweede klas gingen we over op het schrijven met balpen. Omdat de oude pennetjes niet meer gebruikt werden, kreeg ik van mijn meester een doosje vol pennetjes. Daar heb ik er nog een paar van.
Na wat schrijfoefeningen konden de kinderen vandaag een slang, een diepzeevis of een mensachtige boom tekenen.
Het idee voor deze les heb ik uit de methode Creëer en Leer.
De schrijver W.F. Hermans (1921-1995) lukte het niet om netjes te schrijver. Dit zegt hij erover;
‘‘t Begon ermee dat je allemaal streepjes moest zetten, schuin omhoog, naast elkaar. En na dit enige tijd te hebben gedaan, mocht je streepjes zetten met van boven een haal ernaar beneden: kleine letters i zonder punt erop. En tenslotte i’s met een punt. Mijn streepjes werden niet netjes, mijn hand beefde en bleef beven, hoe ver ik mijn tong ook van inspanning uit mijn mond stak. De neerwaartse halen stonden scheef, de punten op de i werden vlekken. Onverbiddelijk zei de onderwijzeres: “Jij leert het nooit.” ’t Was waar. Ik kan met de hand snel en niet onleesbaar schrijven, maar lelijk is mijn schrift altijd gebleven en ik heb er een hekel aan. Als de schrijfmachine niet was uitgevonden, die piano van de schrijver, zou ik altijd een mislukte pianist gebleven zijn.’
Deze les ga ik vast vaker geven.