Ichtus

De broertjes, vorige week vrijdag in Reeuwijk, schuilend onder het afdak van de Ichtuskerk.
Op school heb ik de kinderen onlangs uitgelegd dat de door de Romeinen vervolgde eerste christenen een schematische tekening van een vis gebruikten als geheim teken. Ichtus is het Griekse woord voor vis, maar tevens de volgende afkorting:
I (I) Ιησους Ièsous Jezus
Χ (CH) Χριστός Christos Christus
Θ (TH) Θεου Theou Gods
Υ (U) Ὑιός Huios zoon
Σ (S) Σωτήρ Sootèr redder

Op de fiets naar Haarlem

Op de heenweg langs Rijnsburg waar bij de abdij mogelijk het gebeente van Floris V ligt begraven. Geleerden kibbelen over de vraag of een skelet nu wel of niet aan Floris V toe te schrijven is.
Bij de Leidse Vaart in Haarlem, met zicht op de Kathedraal Basiliek Sint Bavo, heb ik zitten tekenen.
Een vader en zijn zoon van een jaar of tien knoopten een praatje met aan. De vader maakte deze foto, die hij me opstuurde met het volgende bericht: “Complimenten voor de prachtige tekeningen! Dank dat we even over jouw schouder mee mochten kijken. Inspirerend. Hopelijk ben je tijdens de terugreis door de inspanning wat opgewarmd!” Ik had het inderdaad koud, die korte broek was wat overmoedig.

Hertenkamp, Wassenaar

Vanmiddag: Hertenkamp, Wassenaar. Ik hoorde stemmen: een echtpaar, twee jonge kinderen. De moeder: “We gaan zo zitten…Oh, er zit een meneer te tekenen…Hij zit op het bankje.” Even later achter me uit het bos, hoorde ik haar luid zeggen: “Ga maar op deze stronk zitten.” Mijn aanwezigheid zat haar duidelijk dwars.

Bij Clingendael, op de terugweg, lag een man van mijn leeftijd onder zijn step. Zijn hoofd was geschaafd en zijn neus bloedde. Hij zei dat er niets aan de hand was, maar zo zag hij er niet uit. Hij was gevallen bij het remmen. Er waren nog twee tot hulp bereide omstanders, een man en een vrouw, ook op leeftijd. ‘Nooit alleen je voorrem gebruiken, dan sla je over de kop!‘, zei de mannelijke omstander, terwijl hij de step overeind zette.. ‘Dat weet ik, maar ik deed het toch!’, antwoordde de gevallen man. ‘Learning it the hard way!’, merkte de vrouw op. De man krabbelde overeind. ‘Geen sport voor mensen van onze leeftijd!”, zei ik. Dat was hij niet met mij eens, hij vond het een duursport die je tot op hoge leeftijd kan beoefenen, en wankel zette hij zijn tocht voort.

Beeklaan/Hanenburglaan

Beeklaan/Hanenburglaan. Een oudere vrouw die daar haar hond uitliet zei dat ik een uitstekend plekje had uitgekozen. We raakte aan de praat over tekenen, schilderen en over werk. Uit haar verbeelding iets tekenen, dat kon ze niet. Ze moest een voorbeeld hebben. Als meisje tekende ze vaak een ideaal beeld van zichzelf. Ze had dat figuurtje zo vaak getekend, dat ze het nu nog zo op papier kon zetten: “met leuke kleren en superslank natuurlijk!” “Maar dat bent u toch!”, merkte een passerende andere vrouw lachend op.