




Geert Snijders
Gisteren sloot ik een dag Amsterdam af met een tekensessie in Stripclub BonTon. Mijn tas, met mijn iPad erin, had ik daar beneden in de garderobe gezet. Tijdens het tekenen kreeg ik op mijn iPhone de melding ‘Uw iPad bevindt zich op een ongebruikelijke plaats’.









‘s Ochtends heb ik in Het Rijksmuseum nog een keer de tentoonstelling Metamorfosen bekeken. Tevens heb daar ik FAKE! bezocht, een tentoonstelling met vroege fotomontages en -collages.





‘s Middags ben ik naar Het Meerstens Instituut gewandeld. 2026 is immers Het Voskuil Jaar. De schrijver J.J. Voskuil heeft 30 jaar op dat instituut gewerkt. Zijn romancyclus Het Bureau is op zijn ervaringen daar gebaseerd. De stichting Dichter Bij de Dood heeft gevraagd of ik een paar Voskuil-tekeningen wil maken.

Van Het Meertens Instituut ben ik naar De Oude Kerk gewandeld. Daar heb ik o.a het graf van Saskia van Uylenburgh, de eerste vrouw van Rembrandt, gezien.

Aan het eind van de middag heb ik in de Openbare Bibliotheek op Het Oosterdokseiland lessen voorbereid. Ik weet nog steeds niet precies wat voor lessen ik donderdag ga geven. Ze hebben in ieder geval met Pasen te maken.



Rond 23.30 uur was ik weer thuis in Den Haag.
Ik probeer mijn pen:
Hebban olla vogala nestas hagunnan hinase hic anda thu. Wat unbidan we nu?
Deze dertien woorden zijn beroemd en omgeven met raadsels. Ze zijn lang gezien als het oudste geschreven Nederlands dat is teruggevonden.
Zo is het misschien gegaan:
Een Vlaamse monnik werkt rond het jaar 1075 in een scriptorium in een klooster in Kent (Zuid-Engeland). Hij kopieert daar Latijnse teksten. De ganzenveer waarmee hij schrijft, moet aangescherpt worden. Voor hij verder werkt probeert hij op een kladvel of zijn pen weer goed schrijft. Een versje dat hij nog uit zijn jeugd in Vlaanderen schiet hem te binnen: ‘Hebban olla vogala…’


https://schooltv.nl/video-item/het-klokhuis-canon-hebban-olla-vogola
https://vogala.org/tekst/hebban-olla-vogala












Gistermiddag naar het Museum of Comic Art (MoCA) in Noordwijk gefietst. Daar opende Jan van Haasteren om 16.30 uur de aan zijn werk gewijde tentoonstelling The missing pieces of a comic artist.
Jonge mensen zullen Jan van Haasteren vooral kennen van de legpuzzels die hij voor Jumbo tekende.
Oudere stripliefhebbers kennen hem ongetwijfeld ook van de strips die hij maakte voor de striptijdschriften Pep, Sjors, Eppo en Donald Duck.










Gisteren tijdens een repetitie van De Jonge Boomers heb ik deze schetsen gemaakt op mijn iPad.
This man is always leaving, how he hates to say goodbye…… Mooi sfeertje Geert!
Ik wilde je bereiken vanwege Kattenzorg portret tekenen vond het leuk je te spreken maar ik kan nergens een foto…
Prachtig!
Mooi kerstig sfeertje!
Haha, leuk hoor. Mooie houdingen!👌