Maand: januari 2014

Koning Midas heeft ezelsoren

Vorige week heeft mijn groep 4 op het Open Podium de Griekse mythe van Koning Midas en zijn ezelsoren gespeeld.
Midas3

Midas2
midas1
Dit was het script:

verteller:De Bosgod Pan blaast leuke deuntjes op zijn fluit. Heel leuke deuntjes. Je wordt er vrolijk van. Je krijgt zin om te dansen.
Heel aardig allemaal, maar bokkenpoot werd een beetje ijdel. Hij wilde een wedstrijd aangaan met Apollo, de god van de muziek en de dichtkunst.
Pan: Hé, Apollo zullen we wedstrijd aangaan, wie de mooiste muziek maakt?
Apollo: Dat ben ik natuurlijk. Ik maak goddelijke muziek.
Pan: …en dan is Tmolos, de baas van deze berg, scheidsrechter. Goed Tmolos?
Tmolos: Natuurlijk!
Apollo: Vooruit dan maar.
Pan: Komt allemaal! Wedstrijdje tussen mij en Apollo!
Verteller: Koning Midas zat ook tussen het publiek.
Pan: Daar gaat ‘ie.
Verteller: Pan speelde vrolijke hupsige liedjes zonder enige diepgang.
Koning Midas was verrukt over zijn muziek.
Midas: Geweldig! Bravo! Bravo!
Tmolos: Nu is Apollo aan de beurt.
Verteller: Apollo trad naar voren, de jonge god met het goudblonde haar. Zijn gezicht straalde van goddelijkheid. In zijn linkerhand hield hij de ivoren lier en met zijn rechterhand tokkelde hij op de snaren. Hij wist er hemelse klanken aan te ontlokken en alle toehoorders waren verrukt. Alleen Midas was niet zo enthousiast.
Midas: Nou ik weet het niet hoor…ik vond het een beetje saai.
Tmolos: Ik denk dat het voor iedereen duidelijk is: Apollo maakt de mooiste muziek.
Midas: Dat is belachelijk, Tmolos! Pan maakt toch veel betere muziek!. Ik viel bijna in slaap toen ik Apollo hoorde.
Verteller: Apollo wordt boos.
Apollo: Als jij je oren zo slecht gebruikt, dan verdien jij het niet om mensenoren te hebben.
Verteller: Apollo grijpt Midas bij zijn oren. Met een lichte ruk trekt hij ze omhoog. En kijk…ze worden lang en spits…er groeit grijs haar op…Midas krijgt ezelsoren.
Midas schaamt zich dood. Hij durft zich niet meer te vertonen aan zijn onderdanen. Om zijn oren te verbergen zet hij een grote muts op . Maar na een paar weken piept zijn haar eronder uit. Hij moet naar de kapper.
De kapper kan zijn lachen niet inhouden:
Midas: Hou op met lachen! En denk eraan, dit blijft geheim, want anders….
Verteller: Het kost de kapper grote moeite het geheim te bewaren.
Onderdaan1: Weet jij waarom Midas altijd een muts op heeft?
Onderdaan2: Geen idee.
Kapper: Nou dat zit zo….(Doet zijn hand voor zijn mond)
Verteller: de kapper heeft het gevoel dat hij uit elkaar zal klappen, als hij het geheim niet aan iets of iemand kwijt kan.
Hij gaat een heel eind lopen. Langs de oever van de rivier, ver weg van de stad, graaft hij een diepe kuil, en schreeuwt daarin zijn geheim:
Kapper: Koning Midas heeft ezelsoren! Koning Midas heeft ezelsoren!
Verteller: Opgelucht gooit hij de kuil dicht en loopt terug naar de stad.
Maar het duurde niet lang of er groeit een bosje riet op de plek waar hij zijn kuil had gegraven. Als de wind door de riethalmen blaast begint het merkwaardig te ruisen.
Riet: Koning Midas heeft ezelsoren. Koning Midas heeft ezelsoren. Koning Midas heeft ezelsoren!
Verteller: De wind draagt de fluisterende stemmen verder en verder en het duurde niet lang of iedereen in de stad weet dat Midas ezelsoren had…..
Midas: Die verdraaide kapper heeft zijn mond niet kunnen houden. Breng hem hier.
Kapper: Spaar mijn leven! Ik heb drie bloedjes van kinderen. Trouwens die oren staan helemaal zo gek nog niet.
Midas: Hmm..vinden jullie dat ook?
Iedereen: Ja we zijn er al aan gewend!
Midas (tegen de kapper): Nou ..dan…dan…wegwezen jij!
Verteller: Apollo komt naar voren en geeft Midas weer mensenoren.
Apollo: Zo, ik geloof dat jij je lesje wel geleerd hebt.

20140201-201659.jpg

Het Schrijversfeest

Dennis_0002

Huub van der Lubbe

Tiziano Perez interviewt Geert Mak over de ontvangst van zijn boeken in het buitenland.

Vandaag heb ik in het Theater aan het Spui het Schrijversfeest bezocht. Het Schrijversfeest vormde de feestelijke afsluiting van Writers Unlimited met een programma vol schrijvers en andere gasten. Op het programma stonden onder andere optredens van dichter Alfred Schaffer, Geert Mak, de Zuid-Afrikaanse dichter Antjie Krog, Tom Lanoye, literatuurcritica Elsbeth Etty, fluitist Ronald Snijders en zanger/dichter Huub van der Lubbe.

In het Schrijversfeest was de uitreiking van de Jan Campert-prijzen opgenomen, de literatuurprijzen van de Gemeente Den Haag, met onder andere de uitreiking van de Constantijn Huygens-prijs voor een geheel oeuvre. Die prijs werd uitgereikt aan Tom Lanoye. De Zuid-Afrikaanse schrijver Antjie Krog hield voor hem een lofrede.

De F. Bordewijk-prijs was voor Pier en Oceaan van Oek de Jong. De roman werd aangeprezen door literatuurcriticus/emeritus hoogleraar Jaap Goedegebuure. Componist en dichter Micha Hamel kreeg de Jan Campert-prijs voor zijn dichtbundel Bewegend doel. Schrijfster/journaliste en voormalig topsporter. De bundel werd ons aanbevolen door Bettine Vriesekoop. De Nynke van Hichtum-prijs voor jeugdliteratuur was voor Het raadsel van alles wat leeft van Jan Paul Schutten. Dat boek werd aangeprezen door bioloog en schrijver Tijs Goldschmidt.

Writers unlimited

Zaterdagavond heb ik het festival  Writers Unlimited bezocht in het Theater aan het Spui en in het Filmhuis.

20.00 uur theater zaal 1: Nadia Bouras ontrafelt de commercialisering van de literatuur met Anne Provoost, P.F. Thomése en Herman Koch. Op de tekening leest Herman een stukje voor uit zijn nieuwe roman.

21.10 uur Filmhuis zaal 1: Elsbeth Etty in gesprek met Herman Koch over moreel verwerpelijke personages die we toch sympathiek vinden. Ze laten o.a. een stukje zien uit de film “If” uit 1968, waarin een groep kostschooljongens op gruwelijke wijze in opstand komt tegen de geestelijke terreur van hun docenten. Malcolm McDowell had de hoofdrol. Van zijn generatie was hij de acteur bij uitstek voor rollen van verknipte jongemannen, denk aan Clockwork Orange. “If” zag ik als jongetje”van veertien in buurthuis Kreade aan de Bouwlustlaan. De film maakte veel indruk op me, het was duidelijk een film voor boven de 18.

22.00 uur theater Zaal 2: Mag ik mijn hart aan uw voeten leggen? Connie Palmen en Sabri Saad El Hamus storten zich o.l.v. Fouad Laroui in de wereld van zoetgevooisde woorden, verrukking en verzoeking.

Elektronisch modeltekenen

Brushes
Brushes

1011085_629351420446423_520367299_n[2] 1533962_629351313779767_7907637_n[1] 1549514_629351267113105_338418553_n[1] 522406_629351210446444_1215830332_n[1]Gisteren was bij het Amateurspalet de eerste les modeltekenen van het nieuwe jaar. Ik tekende niet op papier, maar op mijn tablet.

De plaatjes heb ik al op Facebook gezet.

De reactie van Hans Harleman: Ik gebruik sketch pro en kan daar redelijk mee uit de voeten, voordeel ik kan in lagen werken. Originele laag is een foto van een tekening en in de laag daarop werk je dan door in verschillende lagen te werken kun je zelfs op een gegeven moment als je het goed genoeg vindt het origineel weghalen

Mijn antwoord op Facebook: Zo doe ik het, Hans Harleman Cartoonist Fotocartoonist Hansha, ook wel eens, maar dan met de app Brushes. Daar heb ik voor gekozen, omdat David Hockney ermee tekent. Sketch pro ga ik nu ook proberen. Mijn tekenleraar zei gisteren dat ik de manier waarop ik teken met houtskool of met inkt probeer te vertalen naar het tekenen op een tablet. Spannender is het om voor het elektronisch tekenen een nieuwe manier van tekenen (en van denken) te vinden. De eerste auto’s leken op een koets, pas later kwam men erachter dat een andere manier van voortbewegen een andere vormgeving vereist.